Gjithnjë në qendër të vëmendjes dhe në analizë të vazhdueshme, marrëdhëniet midis Turqisë dhe Shqipërisë janë marrë në trajtesë në një panel të organizuar nga Bashkimi i Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë (BSPSH) dhe konfederata turke HAK-İŞ.

Mbajtjen e panelit në 101-vjetorin e këtyre marrëdhënieve, dhe nga këndvështrimi i kontributit të organizatave të punëmarrësve, e mundësoi mbështetja nga Ministria turke e Kulturës dhe Turizmit dhe Agjencia Turke për Bashkëpunim dhe Koordinim (TİKA).

Në panel ishin të pranishëm organizatorët, presidenti i BSPSH-së, z. Gëzim Kalaja, dhe kryetari i Konfederatës HAK-İŞ, z. Mahmut Arslan.

Ambasadën e Republikës së Turqisë e përfaqësuan atasheu për Arsimin, z. Metin Bulut, dhe atasheu për Çështjet Fetare, z. Adem Gerlegiz. TİKA u përfaqësua nga koordinatori i saj në Tiranë, z. Mustafa Ata.

Pjesëmarrës në panel ishte dhe kryetari i Fondacionit ALSAR, z. Mehdi Gurra.

Në të gjithë fjalët e mbajtura u theksua niveli i lartë i marrëdhënieve mes dy vendeve dhe nevoja për forcimin e tyre, duke vënë në dukje miqësinë e hershme, rritur e pjekur në shekuj.

“Marrëdhëniet tona janë qindravjeçare,” tha kryetari i Konfederatës HAK-İŞ, ndërsa atasheu për Arsimin pranë Ambasadës së Republikës së Turqisë në Tiranë nënvizoi se, “Marrëdhëniet tona diplomatike kanë rrënjë të thella në historinë tonë.”

Kreu i Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë përcolli përshëndetjet për president turk, Recep Tayyip Erdoğan, me falënderime për rolin e tij në ngritjen më lart të marrëdhënieve mes Turqisë dhe Shqipërisë.

Kryetari i Fondacionit ALSAR, i një prej institucioneve joqeveritare me kontribut të qenësishëm e të gjatë në forcimin e këtyre marrëdhënieve, iu drejtua pjesëmarrësve me një fjalë përshëndetëse, që e përmbante të koncentruar tërë kontekstin mbi të cilin po zhvillohej paneli.

“Ju përshëndes në emër të Fondacionit ALSAR, si kryetar i tij, dhe në emrin tim, duke i uruar panelit punime të mbara!

Ju drejtohem organizatorëve sindikalistë me fjalët më të mira për iniciativën e marrë për t’i parë marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe Turqisë nga një këndvështrim tjetër. Për t’u përshëndetur janë dhe Ministria turke e Kulturës dhe TİKA, për mbështetjen e dhënë për organizimin e panelit.

Analizimi i marrëdhënieve midis dy vendeve përmes kontributit që do të diskutohet sot është me rëndësi për spektrin e gjerë të tyre dhe me përfitim në çdo pikëpamje. Forcimi i marrëdhënieve ndërshtetërore dhe ndërnjerëzore turko-shqiptare nuk është vetëm një detyrë qeveritare, na thotë ende pa nisur ky panel. Kontributi për to është i mirëpritur nga çdo organizim shoqëror!”, tha z. Gurra në fillim të fjalës.

Ai vazhdoi më tej, “Vendosja e marrëdhënieve zyrtare pati vitin e kaluar 100-vjetorin, të kremtuar në lartësinë e merituar dhe me përgjegjësinë e çuarjes më tej të tyre, në çdo kënd të jetës së dy popujve vëllezër. Fondacioni ALSAR organizoi me atë rast mbajtjen e një simpoziumi shkencor ndërkombëtar, me një prani të gjerë akademike dhe me një numër të konsiderueshëm kumtuesish nga vendi dhe nga jashtë, ligjërues mbi një varg temash në lidhje me peshën dhe zhvillimin e këtyre marrëdhënieve. Në vitin e 101-të të tyre, është radha e këtij paneli t’i trajtojë ato në kontekstin e kontributit të organizatave të punës.

Marrëdhëniet në një shekull nuk kanë patur lëvizje drejtvizore, me të katër stinët të përjetuara. Por sa herë ka patur vjeshtë apo dimër, dielli përsëri ka dalë tërë ndriçim dhe ngrohtësi. Në një ndarje në tre periudha nga shpallja e Republikës së Turqisë në vitin 1923, kjo e pas viteve ’90 të shekullit të kaluar e deri më sot është më e qëndrueshmja dhe më produktivja krahasuar me atë të para Luftës së Dytë Botërore dhe pasuesen pas saj. Përmbysja e regjimit diktatorial komunist dhe kalimi në një rend demokratik, sido që me një tranzicion të tejzgjatur, hapën një faqe të re në historinë e marrëdhënieve të Shqipërisë me Turqinë. Kur kanë kaluar më tepër se tre dekada, lulëzimi i marrëdhënieve e arriti majën me partneritetin strategjik. Ngërçet sporadike janë përjashtime që konfirmojnë rregullin e marrëdhënieve më tepër se të mira, pavarësisht ardhjes dhe ikjes nga pushteti të çfarëdo qeverisjeje.

Nëse nga pala turke merita i ka takuar politikës së pandryshuar proshqiptare në çdo rrethanë, të vërtetuar në kohë të vështira për Shqipërinë, por dhe për Kosovën apo Maqedoninë e Veriut, kontribut të pamohueshëm në anën tonë për marrëdhënie të ngrohta dhe të frytshme kanë veç organeve shtetërore dhe organizatat joqeveritare. Si një prej tyre, Fondacioni ALSAR ka kontribuar në mënyrë të vazhdueshme për forcimin e marrëdhënieve, nisur nga pikëpamja se ato janë strategjikisht jetike për ne, për sigurinë, stabilitetin dhe përparimin tonë kombëtar.

Turqia ka një prani aktive dhe energjike në Shqipëri, me dallueshmëri të veçantë të TİKA-s, Agjencisë Turke për Bashkëpunim dhe Koordinim, të përfshirë në projekte të shumta humanitare, kulturore, restauruese, etj. Ndihma konkrete e dhënë nga shteti turk në fusha të ndryshme të jetës është më tepër se e konsiderueshme. Vëllimet e shkëmbimeve tregtare janë në rritje të vazhdueshme, me ndikim të qenësishëm në ekonominë shqiptare. Vala e nxënësve dhe studentëve të shkolluar në Turqi mbetet e pandërprerë, ndërsa qindra të rinj e të reja zgjedhin shkollat dhe universitetet turke për arsimim.

Ky nivel i lartë marrëdhëniesh nuk është një rastësi apo vetëm një puqje e thjeshtë interesash, as një sukses i përkohshëm diplomatik. Zanafilla e afërsisë tradicionale gjendet në shekujt e kaluar bashkë në histori, prej nga sot shumë doke, tradita, mënyra jetese, aspekte kulturore, në mos janë të njëjta, të përafërta janë gjithsesi te të dy popujt. Besimi ka po ashtu kontributin e tij si afrues mes njerëzve dhe dy popujve.”

Drejtuesi i ALSAR-it do të shtonte në pjesën e fundit të fjalës së tij se, “Mbajtja gjallë e kësaj lidhjeje vëllazërore, e kësaj marrëdhënieje miqësore, nuk duhet të jetë vetëm një prioritet shtetëror, as duhet lënë si i tillë. Për të shmangur të papritura të pakëndshme dhe zbehje apo prishje të mundshme të marrëdhënieve, nevojitet gjithmonë një presion pozitiv nga shoqëria, e përfaqësuar më konkretisht nga shoqata, organizata, fondacione, sindikata, etj. Një shembull përbën dhe organizimi i këtij paneli.

I takon, pra, dhe shoqërisë sonë ta ruajë të pacenuar marrëdhënien vëllazërore me popullin turk dhe ta bëjë më të fortë atë. Kur politikat shtetërore dhe vullneti shoqëror përkojnë, gjërat janë më të lehta! Ne vetëm përfitojmë nga kjo marrëdhënie!

ALSAR-i e ka bërë dhe do të vijojë ta bëjë pjesën e vet të punës, duke e parë forcimin e marrëdhënieve shqiptaro-turke me dobi kombëtare.

Gjej mundësinë në këtë kuadër të vlerësoj para jush Konfederatën HAK-İŞ për kontributin e dhënë pa rezerva me aktivitete ndër vite. Në një bashkëpunim të gjatë me Fondacionin ALSAR, bazuar në një protokoll bashkëpunimi, HAK-İŞ ka mbështetur zhvillimin e projekteve dhe veprimtarive të ndryshme humanitare, arsimore dhe kulturore. Me ndihmën nga HAK-İŞ janë ndihmuar shtresa në nevojë, u është ardhur në ndihmë fëmijëve të shkollave, e ka marrë përkrahje të mirëfilltë veprimtaria jonë botuese. Vetë organizimi i këtij paneli ilustron angazhimin e gjallë të konfederatës turke HAK-İŞ për marrëdhënie të palëkundura dhe sa më të mira, të konsoliduara nëpërmjet aktivizmit shumëformësh.

Panelit i uroj sërish mbarëvajtje, në përsëritje njëkohësisht të përgëzimit për organizatorët dhe mbështetësit e këtij aktiviteti!”

Paneli i organizuar me iniciativën e dy enteve sindikaliste, “101-vjetori i marrëdhënieve Turqi – Shqipëri: kontributi i organizatave të punëmarrësve në marrëdhëniet midis dy vendeve”, e vuri në pah edhe njëherë frymën vëllazërore të marrëdhënieve, të forcuar dhe me kontribute të shoqërisë civile dhe të organizatave joqeveritare.

Në qytetin e Korçës u mbajt këtë të enjte, më 18 prill, simpoziumi me temë, “Dy personalitete të shquara shqiptare në Perandorinë Osmane, Iljaz Bej Mirahori dhe Koçi Bej”.

Me një aktivitet të vazhdueshëm kulturor, Fondacioni ALSAR e organizoi simpoziumin në bashkëpunim me Universitetin e Stambollit, Universitetin “Fan S. Noli” të Korçës, Shtëpinë Botuese Logos-A, me qendër në Shkup, dhe Shoqatën e Vakëfeve në Korçë.

Zhvillimin e simpoziumit e mbështeti TİKA, Agjencia Turke për Bashkëpunim dhe Koordinim.

Me praninë e tyre e nderuan simpoziumin dy kumtuesit nga Turqia, nga Universiteti i Stambollit, përfaqësues të bashkisë së qytetit, përfaqësues nga Mitropolia e Korçës, kryetari i Bashkisë së Maliqit, z. Gëzim Topçiu, studiues dhe pedagogë, përfaqësues të familjes së mirënjohur të Mutevelinjve, imamë dhe besimtarë, studentë dhe qytetarë.

Simpoziumin e përshëndeti atasheu për Arsimin pranë Ambasadës së Republikës së Turqisë në vendin tonë, z. Metin Bulut.

Me një përshëndetje iu drejtua të pranishmëve në simpozium dhe kryetari i Këshillit të Qarkut Korçë, z. Erjon Nexhipi.

Fjalën e hapjes e mbajti kryetari i Fondacionit ALSAR, z. Mehdi Gurra. Ai u uroi fillimisht mirëseardhjen pjesëmarrësve në emër të tij dhe të bashkorganizatorëve, për të vijuar më tej:

“Në epokën e kulturës popullore, të internetit, të informacionit pa filtër, në një periudhë të vlerave në përmbysje dhe të rrezikut të shembjes së kolonave që e mbajnë në këmbë shoqërinë, kërcënimi i ardhur kujtesës kombëtare nuk është një imagjinatë e pabazë, por një realitet ndaj të cilit duhet reaguar.

Teksa themelet dobësohen dhe paralajmërojnë rrënimin e strukturës ku strehohet një trashëgimi e tërë, me shembujt e ndritur të së shkuarës, të figurave shumëdimensionale dhe me ndikime të jashtëzakonshme dhe në kufij perandorakë, që harrohen dhe zëvendësohen plotësisht në mendjen e një rinie të kequshqyer me idhuj të sportit a muzikës, ka një pjesë të shoqërisë që duhet ta thotë fjalën e saj.

Ndriçimi i imazheve të zbehura, nxjerrja në dritë e emrave në mjegull, i punëve dhe veprave të lëna nga energji të harxhuara denjësisht, rivënia në dukje e njerëzve me veprimtari masive, nuk është një ushtrim fakultativ. Ky aktivitet vlen të shihet si detyrë, si aktivizim fisnik në aspekt të vlerave të vërteta.

Nisma të këtilla nuk mjaftojnë nganjëherë nëse nuk shoqërohen me bashkëpunime për zgjerimin e diapazonit tematikor dhe përplotësimin në terma analizues. Vetëmjaftueshmëria, përveçse nuk do të sillte dobi, edhe do të cenonte tërësinë, pavarësisht dëshirës së mirë.

Zonja dhe zotërinj!

Korça vjen në vëmendje sot në publik si një qytet që fton në fundjavë për pushime, me bukurinë, rregullin, pastërtinë dhe ushqimin. Por kjo nuk thotë asgjë mbi të shkuarën e saj, mbi njerëzit që i dhanë jetë qytetit dhe e lidhën emrin e tyre me të.

Perandoria Osmane, strehë e aq shumë shqiptarëve në majat e qeverisjes, pati në gjirin e vet dhe dy figura emblematike me origjinë nga Korça. Iljaz Bej Mirahori dhe Koçi Bej ishin mes gjurmëlënësve në perandorinë qindravjeçare osmane.

Ky simpozium u dedikohet këtyre dy personaliteteve, kontributeve të tyre, vendit të tyre në historinë e këtij qyteti. Fondacioni ALSAR e organizon atë së bashku me Universitetin e Stambollit, Universitetin “Fan S. Noli”, Shtëpinë Botuese Logos-A, me qendër në Shkup, dhe Shoqatën e Vakëfeve në Korçë.

Për ALSAR-in është sipërmarrja kulturore e radhës, si një ent joshtetëror me dedikim të pandërprerë në fushën e kulturës dhe të ruajtjes së trashëgimisë kombëtare. Nëpërmjet botimeve, konferencave dhe simpoziumeve, ne synojmë vazhdimisht të mbajmë gjallë të shkuarën tonë të pasur dhe t’i sjellim shoqërisë të dhëna të reja, të bazuara në dokumente të pazbardhura më parë.

Organizimi në Korçë i simpoziumit ka sigurisht domethënie, sepse na jep mundësi të flasim në vendin e duhur për njerëzit e duhur. Do të ishte paksa e pakuptimtë ta zhvillonim atë diku tjetër.

Trajtimi i dy personaliteteve, Iljaz Bej Mirahorit dhe Koçi Beut, i ka sjellë kumtuesit që ju paraqiten sot dhe në shtjellime temash që në thelb i shërbejnë plotësisë së simpoziumit. Përmes figurës së tyre, ne shohim Korçën dhe zhvillimin e saj.

Vlerësues të simpoziumit me praninë tuaj!

Shenjë e rëndësisë dhe vlerësimit që pati për kohën Iljaz Bej Mirahori është në Stamboll një xhami me emrin e tij.

E periudhës së sulltan Bajazitit II, ajo i është nënshtruar më në fund një restaurimi të nisur vitin e kaluar.

Të njëjtin emër mban dhe një rrugë në Jedikule, duke e përkujtuar në mënyrë të përhershme atë ushtarak aktiv dhe në marrjen e qytetit në vitin 1453.

I kthyer në vendlindje në fundin e një karriere të gjatë në zemër të perandorisë, Iljaz Bej Mirahori i dha formë urbane bërthamës së qytetit të sotëm. Mytevelinjtë, prej nga kemi këtu dhe një kumtuese, janë dëshmi e trashëgimisë së lënë nga ai.

Më vonë në historinë osmane do të shfaqej Koçi Bej, një tjetër individ i përmasave të mëdha. Ai do të dallohej për angazhimin reformator në shekullin e 17-të, aq sa do të quhej “Monteskjeu turk”.

Koçi Bej u shkroi risale dy sulltanëve, Muratit IV dhe Ibrahimit, në lidhje me politikën drejtuese të shtetit. Ai analizoi me guxim dhe qartësi në traktatet, apo raportet, strukturën administrative osmane dhe parashtroi rrugëzgjidhje për problemet e konstatuara.

Diagnostifikues i sistemit dhe strukturës shtetërore, Koçi Bej përfshiu në pikat e prishjes ryshfetin dhe favorizimet, paaftësinë e nëpunësve dhe interesat personale. I vetmi person që i hyri riformatimit të strukturës politiko-administrative të Perandorisë Osmane theksonte se shteti përsosej vetëm atëherë kur puna i jepej njeriut kompetent për të, se interesat e përgjithshme duhej të ishin mbi interesat personale, se ishte me rëndësi parimi i kontrollit reciprok, të shtetit dhe popullit, se centralizimi nuk kishte sjellë vetëm padrejtësinë, por se e kishte bërë atë dhe të vazhdueshëm.

Koçi Bej e këshilloi sulltanin t’u kthehej parimeve dhe praktikave të kohës së të parëve, të rishikoheshin punët e kryera në mënyrë të padrejtë, e të kalohej përsëri në decentralizim.

Me gjithë emrin e madh dhe kontributin esencial të Koçi Beut në përpjekjen për mbarëvajtjen e shtetit osman, roli i tij historik mbetet ende i patreguar mjaftueshëm.

Intelektualë dhe qytetarë të Korçës!

Fondacioni ALSAR, me një jetë thuajse njëzetvjeçare, e me mision treplanësh, humanitar, arsimor dhe kulturor, ka zhvilluar aktivitete në tre fushat në këtë qytet.

Nëpërmjet projekteve tona humanitare janë ndihmuar shtresa në nevojë. Fëmijë e të rinj kanë përfituar nga projektet arsimore, që nga mjetet shkollore të dhuruara deri në dërgimin për shkollim në institucionet turke të arsimit të mesëm dhe të lartë.

Me bursat tona për studentë të Universitetit “Fan S. Noli” i kemi dhënë mbështetje brezit të ri për t’u përgatitur sa më mirë në auditore e për t’i shërbyer sa më mirë shoqërisë në të ardhmen.

Botimet tona kanë pasuruar bibliotekën universitare dhe të qytetit, tematikisht dhe nga pikëpamja sasiore.

Titujve të librave tanë u kemi shtuar punimin e një autori me origjinë nga Korça, Ali Galipit, “Histori rreth Shqipërisë dhe shqiptarëve”. Ky botim është për më tepër katërgjuhësh, në osmanisht, turqisht, anglisht dhe shqip.

Kështu, simpoziumi vjen si një tjetër angazhim në Korçë në veprimtarinë tonë, me shpresën se do të ketë të njëjtin sukses si pararendësit.

Nuk më mbetet veçse t’i deklaroj të hapura punimet e simpoziumit dhe të uroj për punë të mbarë!

Qëndrim të këndshëm dhe ndjekje dobiprurëse të simpoziumit!”

Në seancën e parë të simpoziumit, me drejtues prof. dr. Ali Jasharin, u mbajtën katër kumtesa, “Qytetërimet e Korçës deri te Iljas bej Mirahori”, nga prof. dr. Petrika Lera, “Jeta dhe veprat e bamirësisë së Iljaz Bej Mirahorit”, nga dr. Fatih Tığlı, “Kriza në udhëheqësinë e Shtetit Osman në prizmin e Traktatit të Koçi Beut,” nga prof. dr. Adnan Ismaili, dhe “Djegia e Voskopojës më 1767: arsyet, autorët”, nga prof. dr. Pëllumb Xhufi.

Nën drejtimin e prof. dr. Pëllumb Xhufit u zhvillua seanca e dytë, e cila përmbante shtatë kumtesa. “Hafëz Ali Korça, katër shekuj pas Iljaz bej Mirahorit”, qe temë e kumtesës së mbajtur nga prof. dr. Ali Jashari. Fjalën e tij e pasuan kumtesat, “Koçi bej Korçari, nga të parët reformatorë teorikë osmanë; jeta dhe veprat”, nga prof. dr. Fikret Sarıcaoğlu, “Iljas bej Mirahori në Fondin Albanologjik të Bibliotekës së Korçës”, nga dr. Alba Kreka, “Profile aktuale të mendimit politik të Koçi Beut për funksionimin e strukturave shtetërorore”, nga prof. dr. Zyhdi Dervishi, “Themelimi dhe evoluimi historik e gjeografik i institucionit të vakëfit në zonën e Korçës”, nga studiuesi Petrit Zeneli, “Toponimia historike e krahinës së Vakëfeve”, nga studiuesja Eriona Pambuku, dhe “Mytevelinjtë, Korça, vlerat dhe dinamika e familjes”, nga studiuesja Jetona Myteveliu.

Për pjesëmarrësit në simpozium u dhurua kolana e veprave të Hafiz Ali Korçës, me 250 komplete të botimit të shpërndara.

Punimet e simpoziumit u ndoqën nga mjete të ndryshme informimi, nga media vizive lokale dhe të kryeqytetit.

Pas një angazhimi njëmujor me aktivitete të dendura humanitare dhe një qëndrimi të gjatë në terren në Ramazan, drejtuesit e ALSAR-it kanë pritur në ambientet e fondacionit, në mbarim të tij, bashkëpunëtorë e miq, njerëz të sferave të ndryshme.

Pritja në ditën e Fitër Bajramit është shndërruar në një traditë, si një festë brenda festës së madhe, ku shkëmbehen urime dhe përvoja agjërimi.

Hapësira e zyrës së kryetarit, z. Mehdi Gurra, u mbush me zërat urues të vizitorëve të larmishëm, nga më të rinjtë te ata në moshë.

Vizita u kryen nga personalitete, autoritete vendore, drejtues institucionesh dhe organizmash të shoqërisë, gjuhëtarë, veprimtarë, etj.

Z. Mehdi Gurra priti nënkryetaren e Bashkisë së Tiranës, znj. Jonida Halili, me të cilën pati një bisedë të ngrohtë.

U pritën për vizitë gjithashtu drejtori i Drejtorisë së Rajonit dhe Vendeve Fqinje në Ministrinë për Evropën dhe Punët e Jashtme, z. Kastriot Robo, dekani i Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë në Universitetin e Tiranës, z. Sabri Laçi, atasheu për Arsimin pranë Ambasadës së Republikës së Turqisë në Tiranë, z. Metin Bulut, mësimdhënësi i turqishtes pranë degës së Shkodrës së Institutit Yunus Emre, z. Özgür Tekeoğlu, dhe kryetari i shoqatës “Tirana”, z. Arben Tafaj.

Vizitorët i lanë vendin njëri-tjetrit me urimin e zakonshëm në Fitër Bajram, ndërsa një shkëmbim i lirë mendimesh nuk mungoi për asnjë çast.

Mysafirët u qerasën me ëmbëlsira, të zakonshme në pritje të tilla.

Botimet ALSAR vijojnë t’i japin publikut tituj të veçantë, libra me tematikë dhe tekste tërheqëse, të gatshme për të na siguruar këndvështrime të reja, për të prodhuar konstrukte të reja ideore.

Përmes një përkthimi të arrirë vjen te lexuesi Édouard Dentu, “një diplomat i vjetër”, dhe vepra e tij.

Me këtë botim synohet të hidhet sadopak dritë mbi një përfytyrim të caktuar të së shkuarës për jetën sociale, kulturore e politike të një shoqërie.

Libri ka karakter dekonstruktues, poshtëhedhës i shumë miteve të imponuara si të vërteta të pakundërshtueshme.

Absolutisht si një lexim i domosdoshëm, botimi përmban dhe variantin origjinal, në frëngjisht.

I ndarë në tre pjesë, ai analizon Greqinë e lashtë, perandorake dhe moderne.

Aspak i mërzitshëm, teksti ka aftësinë për t’ia shtuar kureshtjen lexuesit faqe pas faqeje

Botimet ALSAR sapo nxorën nga shtypi një punim mjaft interesant, “Çelësat e Fatihasë”.

Ky botim i ri ka për autor Abduselam Mukbil El Mexhidin, si një përmbledhje e librit, “Islami në shtatë versete (kur’anore)”.

I tërë teksti është një shtjellim i sures el-Fatiha, në një qasje teologjike, me reflektime të thella dhe konkluzione të forta.

El-Fatiha, thuhet në tekst, përfaqëson linjën qendrore të Kur’anit, aq shumë të nevojshme për ndërtimin teorikisht dhe praktikisht të strukturës së jetës së individit, shoqërisë njerëzore dhe botës.

El-Fatiha është çelësi i sureve të Kur’anit, shkruhet aty, dhe ato përmbajnë piketa shtjelluese dhe përforcuese të saj.

I lindur në Taiz të Jemenit më 1975, autori është pedagog i tefsirit të Kur’anit dhe i shkencave të tij, me një kontribut të madh akademik dhe autorial.

Fondacioni ALSAR ka nxjerrë nga shtypi 12 vëllimet e para të veprës prej 36 vëllimesh të Abdi Baletës – diplomat, politikan e publicist – e cila është titulluar “Kronikë kohe”.

24 vëllimet e tjere janë duke u pergatitur dhe do të botohen të gjitha brenda këtij viti.
Dymbëdhjetë vellimet e para mund të gjenden në librarinë e botimeve ‘ALSAR’.

Se shpejti vëllimet e titulluara ‘Kronikë kohe’ të autorit Abdi Baleta do të jenë në Biblioteken Kombëtare të Shqipërisë dhe në biblioteka e librari ne Maqedoni të Veriut dhe në Kosovë.